 |
 |
|
*ZUCHT* computers!!!!!!!!!!!
Ze zijn erg leuk als ze goed werken, maar als ze dat niet meer doen kan ik er errug opgefokt van worden. En al helemaal als ik niet de vinger op het probleem kan leggen dan kun je maar beter een eindje uit mijn buurt blijven .
Zo ook nu het geval met de computer van Frans. Telkens denk ik; NU heb ik het gevonden en opgelost, en een tijdje later; flop weer een blauw scherm met foutmelding. Alleen in de veilige modus doet ie het nog.
Maar daar accepteerd ie spysweeper ook weer niet. Ben er in elk geval al achter dat er veel spyware en adware opzit. 5 minuten spysweeper en al 120 spy/ad ware gevonden. *ZUCHT* hoe krijgt ie het bij elkaar verzameld.
Maar nog net voordat ik helemaal ging ontploffen belde mijn vader!!!
En godzijdank weet die man heel wat van computers 
Ikke weer helemaal blij nu 
Ben em nu aan het defragmenteren, dat is al in geen eeuwigheid meer gedaan. Of het helpt weet ik niet, maar het is in elk geval wel goed voor de PC dus dat is al positief!!!!
Liefs
van een computer gefrustreerde ontzwangerende Geertje 
|
Wij zijn papa en mama geworden :-D
Zwangerschap
|
24 September 2006 | 21:43:42
WIJ ZIJN PAPA EN MAMA GEWORDEN
Van dit mooie meisje!
Ze heet Noa en is geboren op 5 september.
2630 gram en 48cm.
Een kleine maar dappere meid
En wij zijn SUPERTROTS op haar!!!!!!!!!!!!!!
Ze is met 36 weken geboren en heeft in de tijd ervoor al voor behoorlijk wat opschudding weten te zorgen, maar nu gaat alles goed. Zowel met haar als met mij. Voor een indruk van de laatste weken van mijn zwangerschap verwijs ik je graag door naar; www.purelight.punt.nl (maand augustus en begin september) en/of www.tanith.nl.
Ik wil er zelf nu niet meer teveel aan denken
Het is momenteel nog erg druk maar ik zal zeker binnenkort weer meer hier gaan schrijven!
Tot gauwwwwwwwwww
Geertje
Net als voor velen van jullie is het mij nu ook echt te warm geworden hoor!
Voor mijn zwangerschap kon ik er echt van genieten de zon zo op mijn huid te voelen branden, nu denk ik alleen maar PFFFFFFF en aan koud drinken
Ben veel thuis, gewoon binnen, daar is het het beste uit te houden.
Toch MOEST ik vanmiddag naar buiten toe want mijn biebboeken moesten terug.
Ben met de bus gegaan om mijn energie wat te sparen.
De terugweg in de bus werd ik aangesproken door een meneer van rond de 30.
Hij vertelde een verhaal dat hij net ontslagen was uit het ziekenhuis en met de trein terug naar huis moest, helemaal in limburg, maar dat hij zijn portemonee en tas bij kennissen in de auto bij het ziekenhuis had liggen en nu dus geen geld had voor de trein. En die kennissen zouden al onderweg naar friesland zijn. En hij wist niet hoe ie nu thuis moest komen.
Hij vroeg of ie 20 Euro van me kon lenen zodat hij naar huis kon met de trein en beloofde het me terug te betalen.
Op een of andere manier klopte het verhaal voor mijn gevoel niet, en zei dus dat ik geen 20 euro bij me had.
Onderweg in de bus begon ik me wel een beetje naar te voelen over het feit dat ik niet eerlijk was geweest. Ookal had ik geen goed gevoel bij die man, ik was in dit geval ook niet eerlijk door een smoesje te verzinnen omdat ik geen geld wilde geven. Doordat ik zo in gedachte was, was ik me bushalte waar ik uit moest stappen zo voorbij gereden en voor ik het wist was ik bij het ziekenhuis aanbeland en stapte maar met die man uit.
Ik ging gelijk op het bankje zitten op de volgende bus wachten om weer terug te kunnen.
Had uitkijk over de parkeerplaats en wat zie ik gebeuren...............
Die meneer die zogenaamd niet thuis kon komen loopt regelrecht naar een auto toe, haalt de sleutels zijn zak en rijd er zo mee weg!!! 
Dat was dus voor mij de bevestiging dat het inderdaad niet klopte!
Ben blij dat ik naar mijn gevoel heb geluisterd!
En dat ik niet helemaal "juist" gereageerd heb door ook niet eerllijk te zijn heb ik mezelf vergeven. Ben allang blij dat ik me er Bewust van was en een volgende keer kan ik het anders doen.
Geertje
Deze mooie vlinder zat vanmorgen in de (toekomstige) babykamer...
Mooi he!!
En ze was helemaal niet bang want toen ik mijn hand open hieldt voor haar,
vloog ze er zo op
Is ze lief of is ze lief
Weerzien...
Het was goed...
Het was Bijzonder...
Ik was Gelukkig met hoe het was...
Ik ben Gelukkig met hoe het is...
Een leegte is opgevuld...
Laatste stukjes eindelijk op z'n plek gevallen...
Stukjes waar ik heel hard naar heb gezocht...
maar nooit kon vinden...
Nu realiseer ik me dat ik de puzzel ook niet alleen compleet KON maken...
Met een Dankbaar en Heel gevoel kijk ik terug
op dit weerzien.
Geertje
Oma...
Stilletjes in zichzelf gekeerd...
In alle rust begonnen aan haar weg terug naar Huis...
Waar ze weer mag ontdekken wie ze IS...
Net als jij en ik...
en net als de kleine Ziel uit het verhaaltje hier onder...
Er was eens een Kleine Ziel die tegen God zei: "Ik weet wie ik ben, ik ben het licht net als alle andere zielen."
God lachte breed."Dat is waar!", zei God. "Jij bent ook het licht."
"Wow," zei de Kleine Ziel, "Dit is toch echt gaaf."
Enige tijd later bleek dat weten wie ze was niet voldoende was. De Kleine Ziel voelde onrust van binnen en wilde ervaren wat het was om het licht te zijn.
En zo ging de Kleine Ziel terug naar God (Wat geen slecht idee is voor alle zielen die willen weten wie ze werkelijk zijn.)
Hoi God! Nu weet ik wie ik ben. Is het goed als ik dat wil zijn?"
God zei,"je bedoelt dat je wilt zijn wie je al bent?"
?Wel", antwoordde de Kleine Ziel, "Weten wie ik ben is één ding, maar helemaal écht zijn is iets anders. Ik wil ervaren wat het is om het licht te zijn!"
"Maar je bent het licht al," herhaalde God weer lachend.
"Ja, maar ik wil voelen wat het is!" zei de Kleine Ziel.
"Wel", God grinnikte, "Ik had het kunnen weten, jij bent altijd al de meest avontuurlijke."
Toen veranderde Gods houding. "Er is alleen één ding.... Er is niets anders dan het licht. Zie je, ik creëerde niets anders dan wat jij bent; en daarom is het niet makkelijk voor jou om jezelf te ervaren zoals je bent, omdat er niets is dat je niet bent."
"Huh?" zei de Kleine Ziel, een beetje verbouwereerd.
"Beschouw het op deze manier," zei God. "Je bent als een kaarsje in de zon. O, je bent daar met ontelbare andere kaarsjes die samen de zon zijn. En de zon zou anders zijn zonder jouw kaarsje. Hoe kun je weten dat je het licht bent wanneer er alleen maar licht is? Dat is de vraag." Weer lachte God. "Dat heb ik al gedaan." Zei God." Aangezien je jezelf niet kunt zien als het licht als je in het licht bent, zullen we je met duisternis omringen."
"Wat is duisternis?" vraagt de Kleine Ziel. God antwoordde, "dat is wat je niet bent." "Zal ik bang zijn in het donker?" vroeg de Kleine Ziel.
"Alleen als je ervoor kiest om bang te zijn," antwoordde God. "Er is echt niets om bang voor te zijn, tenzij jij ervoor kiest om dat te zijn. Want weet je, we verzinnen het allemaal, we doen alsof." "Oh,'" zei de Kleine Ziel, en voelde zich al beter. Toen legde God uit dat, om maar iets te kunnen ervaren het tegenovergestelde er moet zijn. "Het is een groot cadeau," zei God, "want zonder het tegenovergestelde kun je niets weten. Je kunt geen warm weten zonder koud, geen boven zonder beneden, geen snel zonder langzaam. Je kunt geen links zonder rechts weten, geen hier zonder daar, en geen nu zonder toen. "En zo," concludeerde God,"wanneer je omgeven bent door duisternis, bal je vuist niet, verhef niet je stem en vervloek de duisternis niet. Wees liever een licht in de duisternis en word er niet boos over. Dan weet je wie je echt bent en iedereen zal het weten. Laat je licht zo schijnen dat iedereen weet hoe speciaal je bent!"
"Bedoel je dat het goed is anderen te laten zien hoe speciaal ik ben?" vroeg de Kleine Ziel.
"Natuurlijk!" God grinnikte. "Het is heel goed! Maar onthoud: 'speciaal' betekent niet 'beter'. Iedereen is speciaal, ieder op zijn of haar eigen manier! Alleen zijn velen dat vergeten. Zij zullen dan ook zien dat het goed is voor ze om speciaal te zijn wanneer jij ziet dat het goed voor jou is om speciaal te zijn." "Wow," zei de Kleine Ziel, lachend van vreugde. "Ik kan zo speciaal zijn als ik wil!"
"Ja, en je kunt nu beginnen," zei God, die mee lachte samen met de Kleine Ziel. "Welk deel van speciaal wil je zijn?" "Welk deel van speciaal?" herhaalde de Kleine Ziel, "Ik begrijp het niet"
"Wel," legde God uit, "Het licht zijn is speciaal zijn, en speciaal zijn heeft heel veel kanten. Het is speciaal om aardig te zijn, of zachtmoedig, of creatief of om geduldig te zijn. Kun je nog meer bedenken waarin je speciaal kunt zijn?" De Kleine Ziel zat een moment stil. "Ik kan een heleboel manieren bedenken om speciaal te zijn!" riep de Kleine Ziel toen uit. "Het is speciaal om hulpvaardig te zijn, om te delen, om vriendelijk en zorgzaam te zijn voor anderen!"
"Ja!" bevestigde God, "en je kan al deze dingen zijn, of elk ander deel van speciaal dat je wilt zijn, op elk moment. Dat is wat het betekent om het licht te zijn." "Ik weet wat ik wil zijn, ik weet wat ik wil ervaren!" zei de Kleine Ziel met groot enthousiasme. "Ik wil dat deel van speciaal zijn dat vergevingsgezind zijn heet." "Het is toch speciaal om vergevings-gezind te zijn?"
"O, jazeker," verzekerde God de Kleine Ziel. "Dat is heel speciaal.'
"Oké," zei de Kleine Ziel, "Dat is wat ik wil zijn. Ik wil vergevingsgezind zijn. Ik wil mijzelf ervaren als vergevingsgezind." "Goed,"zei God, "Maar er is één ding dat je moet weten."
De Kleine Ziel werd nu een beetje ongeduldig. Het lijkt wel of er elke keer weer een complicatie is. "Wat is het?" zucht de Kleine Ziel. "Er is niemand om te vergeven." "Niemand?" De Kleine Ziel kon nauwelijks geloven wat er gezegd werd. "Niemand!" herhaalde God. "Alles wat ik heb gecreëerd, is perfect. Er is geen enkele ziel van alle creaties die minder perfect is dan jou. Kijk maar om je heen."
Toen realiseerde de Kleine Ziel zich dat zich een grote menigte had verzameld. Zielen kwamen van Heinde en Ver van overal van het koninkrijk. Want het was als een lopend vuurtje rond gegaan dat de Kleine Ziel een ongewoon gesprek met God had en iedereen wilde horen wat er gezegd werd. Rondkijkend naar de ontelbare andere Zielen die hier bijeen waren, moest de Kleine Ziel toegeven. Niemand leek minder prachtig, minder magnifiek of minder perfect dan de Kleine Ziel zelf. Dat was het wonder van de Zielen die om hem heen waren, en zó helder was hun licht. De Kleine Ziel staarde angstig naar hen.
"Wie is er dan te vergeven?" vroeg God. "Jonge, dit is helemaal niet grappig!" gromde de Kleine Ziel. "Ik wil mijzelf ervaren als vergevingsgezind. Ik wil weten hoe dat deel van speciaal voelt."
En de Kleine Ziel leerde hoe het moet voelen om droevig te zijn. Maar toen stapte een vriendelijke ziel naar voren uit de menigte. "Maak je geen zorgen, Kleine ziel," zei de Vriendelijke Ziel, "Ik zal je helpen." "Wil je dat?" De Kleine Ziel klaarde op.
"Maar wat kan je dan doen?" "Wel, ik kan je iemand geven om te vergeven!" "Kan je dat?"
"Ja" zei de Vriendelijke Ziel."Ik kan in je volgende aardse leven komen en iets doen wat jij kan vergeven.
"Maar waarom? Waarom wil je dat doen?" vroeg de Kleine Ziel. "Jij, die van zo'n ogelooflijke perfectie bent! Jij die trilt van zo'n snelheid dat het zo'n helder licht creëert dat ik het niet kan evenaren! Wat kan je reden zijn dat jij je vibraties wil verlagen zodat jouw licht donker wordt? Wat kan de reden zijn voor iemand die zo licht is om in mijn leven te komen en jezelf zo zwaar te maken zodat je dit slechte kan doen?" "Simpel," zei de Vriendelijke Ziel.
"Ik zal het doen omdat ik van je hou."
De Kleine Ziel leek verrast door het antwoord. "Wees niet zo verbaasd." zei de Vriendelijke Ziel, "Je hebt hetzelfde gedaan voor mij. Herinner je het je niet meer?
O, we hebben gedanst samen, jij en ik vele keren. Je herinnert je het alleen niet meer." "We zijn allebei alles geweest. We zijn het hoge en het lage geweest, het linker en het rechter. We zijn het hier en het daar geweest, het nu en het toen. We zijn het manlijke en het vrouwelijke geweest, het goede en het slechte - We zijn beide het slachtoffer en de dader geweest."
"Zo zijn we samen gekomen, jij en ik vele malen eerder; Steeds de ander de exacte en perfecte gelegenheid te geven om te uiten en te ervaren wie we werkelijk zijn. En daarom," legde de Vriendelijke Ziel verder uit, "kom ik in je volgende leven en zal 'de slechte' zijn dit keer. Ik zal iets heel slechts doen, en dan kan jij jezelf ervaren als degene die vergeeft."
"Maar wat wil je dan doen?"vroeg de Kleine Ziel een beetje nerveus, wat wil er zo erg zijn?"
"Oh," antwoordde de Vriendelijke Ziel met een glimlach, "We bedenken wel iets." Daarna leek de Vriendelijke ziel serieus te worden, en zei met rustige stem, "Je hebt over één ding gelijk, weet je. Wat is dat?" wilde de Kleine Ziel weten.
"Ik zal mijn vibraties moeten verlagen, heel zwaar worden en deze niet zulke leuke dingen doen. Ik zal me anders moeten voordoen dan ik in werkelijkheid ben. En daarom wil ik je als dank om een gunst vragen." "Oh, wat je wilt, wat je wilt!" riep de Kleine Ziel, en begon te dansen en zingen, "Ik zal vergevingsgezind zijn!"
Toen zag de Kleine Ziel dat de Vriendelijke Ziel erg stil bleef.
"Wat is er?" vroeg de Kleine Ziel. "Wat kan ik voor jou doen? Je bent zo?n Engel dat je dit voor me wilt doen!".
"Natuurlijk is de Vriendelijke Ziel een Engel!" onderbrak God. "Iedereen is een Engel! Herinner altijd; Ik stuur je niets dan Engelen." Zo wilde de Kleine Ziel meer dan ooit het verzoek van de Vriendelijke Ziel inwilligen.
"Wat kan ik voor je doen" vroeg de Kleine Ziel weer. "Op het moment dat ik je kwaad doe," antwoordde de Vriendelijke Ziel. "Op het moment dat ik jou het ergste aandoe dat je je kan voorstellen - op dat precieze moment... "
"Ja?" onderbrak de Kleine Ziel, "Ja....?
"De Vriendelijke Ziel werd nog stiller. "Herinner me als wie ik werkelijk ben." "O, dat doe ik!, dat beloof ik! Ik zal je altijd herinneren zoals ik je hier en nu zie!"
"Goed'" zei de Vriendelijke Ziel, "Want weet je, Ik zal zo hard bezig zijn met doen alsof, dat ik mijzelf zal vergeten. En als jij me niet herinnert zoals ik echt ben, kan ik het me misschien voor heel lang niet herinneren. En als ik vergeet wie ik ben, kan jij ook vergeten wie jij bent, en zullen wij beiden verloren zijn. Dan hebben we een andere ziel nodig om langs te komen en ons te helpen herinneren wie we zijn." "Nee, dat zullen we niet!" beloofde de Kleine Ziel weer. Ik zal je herinneren! En ik wil je bedanken dat je me dit cadeau wilt geven - De kans om mezelf te ervaren wie ik ben."
Aldus was de afspraak gemaakt. En de Kleine Ziel ging verder in een nieuw aards leven. Vol verwachting om het licht te zijn, wat heel speciaal was en vol verwachting om dat deel van speciaal te zijn dat vergevingsgezindheid heet.
En de Kleine Ziel wachtte gespannen om de ervaring te hebben als vergevingsgezindheid en dankbaarheid aan welke Ziel dan ook die dit mogelijk maakt. En op elk moment in het nieuwe aardse leven wanneer er een nieuwe Ziel ten tonele verschijnt, ongeacht of deze nieuw ziel vreugde brengt of droefenis - Speciaal als ze droefenis brengen - dacht de Kleine Ziel aan wat God had gezegd:
"Herinner je ALTIJD, Ik stuur je niets anders dan Engelen".
bron onbekend
Ook ziek zijn....
Vaak spelen er dingen in ons zelf waar we geen weet van hebben. Doordat we druk zijn met ons dagelijks leven en de dingen en mensen om ons heen en dan dwalen we af.
Ons lichaam geeft weleens aan moe te zijn...
Of je hebt last van een gespannen spier...
Pijn aan je teen...
Wat verkouden/ grieperig...
etc. etc.
Hoe vaak neem je niet een vitamine tablet extra en ga je weer gewoon door?
En zeg je ook nog eens heel trots tegen jezelf; door zo'n griepje laat ik me niet klein krijgen...
Maar als je gaat kijken naar wat er eigenlijk gebeurd in je lichaam op het moment dat je het ongemak voelt dan kun je je nog eens gaan bedenken of negeren wel zo'n goed idee is...
Ongemak ontstaat vanuit een blokkade in de energiestroom in je lichaam.
Die blokkade komt voort uit een stukje karma wat je op hebt gebouwd in dit en of vorig levens. Wanneer je die blokkade negeert dan blijft ie. En zal je energie dus niet vrij kunnen stromen. Hoe meer blokkades er ontstaan, hoe minder de energiestroom word totdat die op een gegeven moment helemaal word geblokkeerd en je zo ziek word dat je er wel aan toe moet geven.
Wanneer je dus heel bewust naar ziek zijn gaat kijken zie je dat het een mogelijkheid is om karma in te lossen, of te wel zaken die je in het NU niet meer nodig hebt, stukjes angst en verzet, te helen en los te laten.
Tegenwoordig is de medische wereld zo kundig dat voor elk pijntje en elke ziekte wel bijna een medicijn bestaat. Doordat we medicijnen gebruiken bestaat al gauw de neiging om niet Bewust naar je ziekte te kijken want voor je het weet is het al beter en ga je weer gewoon door met je leven.
Doordat je dan wel rust hebt genomen is de energiestroom weer wat op gang gekomen en kun je weer een tijdje verder.
Toch draag je nog altijd die stukjes angst en verzet bij je, waardoor nieuwe blokkades weer kunnen ontstaan. En zo leven we vaak in een cirkeltje waar we ons geeneens van bewust zijn.
Alles komt op de juiste tijd en in de perfecte vorm, ook ziek-zijn...
Merk ik nu ook bij mezelf. Doordat ook ik de blokkades in me lichaam genegeerd heb en alles wat ik voelde maar op zwangerschap gooide, hield mijn energiestroom er mee op. En werd ik erg ziek.
Omdat ik de medicijnen tegen het virus nu niet mag hebben, werd ik dus zwaar aangespoort om aan mijn zelfgenezing te gaan werken en verder te kijken dan alleen de verlamming en het virus.
Meditatie heeft me heirbij erg geholpen, en nu nog.
Ik ben gaan begrijpen wat deze ziekte me wilde vertellen, en ook waarom ik em heb gekregen.
Toen dat voor mezelf helder was kwam er gelijk een heel stuk rust maar ook ontspanning, en begon de verlamming beetje bij beetje bij te trekken.
Nu mag ik nog gaan kijken waar er nog stukjes angst en verzet in mezelf zitten, die gaan helen en los gaan laten. Waardoor ook de ontsteking zal gaan afnemen en ik aan kan gaan sterken.
In me eigen tijd en in mijn eigen tempo.
Bij mij zijn het vooral stukjes uit mijn kindertijd die ik los mag gaan laten.
Ben enorm dankbaar dat dat nu in mijn zwangerschap mag en kan.
Krijg nu duidelijk de mogelijkheid om ze los te laten voordat ik zelf moeder word.
Waardoor ik die stukjes angst en verzet ook niet meer onbewust over kan brengen op de kleine. Vaak is dat iets wat onbewust gebeurd en waar je als ouder ook niets aan kan doen omdat je het zelf niet door hebt. Kun je ook niemand kwalijk nemen. En als het gebeurd dan hoort dat ook bij het leerproces van het kind, dus niets gebeurd voor niets en het is altijd goed.
Toch vind ik het mooi om te zien dat onze kleine er niet voor "gekozen" heeft deze stukjes angst en verzet mee te nemen tijdens het groter worden. Waardoor ik nu de mogelijkheid krijg ze los te laten.
Voor mij was het nu dus ook de tijd daarvoor.
Geertje
VADERDAG!!!
Alle papa's van harte gefeliciteerd, en een hele zonnige dag toegewenst.
Geertje
en natuurlijk een dikke  voor de mijne
|
|
|
|
|
